Soms werkt multi-tasken wel! Of niet?

Een half uurtje geleden was ik bezig om een hartslagmeter op internet uit te zoeken, ondertussen beantwoorde ik wat vragen van mijn partner en corrigeerde ik een van de katten die ergens aan begon te krabben. Ook dacht ik aan mijn werk. Hoe zo niet kunnen multitasken? Of is het toch niet echte multitasken.

Tegenwoordig krijg je van iedere productivteitsgoeroe te horen dat multitasken niet goed voor je is. Het zou niet mogelijk zijn om je aandacht te verdelen over verschillende zaken, om goed te werken, zou het noodzakelijk zijn om je te focussen, je aandacht te richten. Multitasken zou me minder productief en minder gelukkig maken.

Toch denkt niet iedereen er zo over.  David Pierce roept in een recente blogpost uit dat multitasken een van de meest useful tool is, die die is gaan gebruiken.. Hij krijgt er meer werk door gedaan, werkt sneller en werkt prettiger met de tv aan. Working is a lot more fun, when the TV. is on!

Hij geeft aan dat de meesten van ons veel dingen doen die niet erg veel concentratie en focus nodig hebben. Taken zoals data uploaden, gegevens verplaatsen, formulieren invullen, planten water geven, telefoonnummers opzoeken, etc. Waarom zou je je hele concentratie hieraan verspillen? Als iets echt aandacht nodig heeft, dan vraagt die activiteit daar wel om. Waarom zou je dan niet zoveel mogelijk tegelijk doen.

Pierce onderschrijft wel dat het niet voor iedereen even makkelijk is om te multitasken; het switchen tussen verschillende taken zorgt ervoor dat een aantal mensen langer over taken doet, dan wanneer ze single-focused zouden. Als redenen hiervoor noemt Pierce (begin 20) het niet opgroeien met multitasken en Web 2.0 Voor anderen die hier geen moeite mee hebben, waarom geen multitasken?

Op deze blogpost kwam vrij veel commentaar, varierend van: ‘onzin’ tot ‘ja, bij simpele taken kan dat inderdaad’. men name bij licht huishoudelijk werk, zien de meesten wel een voordeel van het multi-tasken. Diegenen die multitasken niet zien zitten, geven ook (terecht aan) dat het switchen tussen taken (de meesten doen dat eigenlijk bij het multitasken; je rocht heel snel je aandacht op het volgende onderwerp), tijd kost; tijd die je nodig hebt om je aandacht opnieuw te focussen..

De meeste reagereerders zijn wel van mening dat multi-tasken alleen bij simpele taken kan, taken die meer van je vragen, daar kun je slecht bij multi-tasken. En dat blijkt ook uit onderzoek. David Crenshaw onderscheidt in zijn boek ‘The myth of multitasking’ twee soorten multitasken:

  • het snel wisselen tussen verschillende taken. Dit is eigenlijk niet echt multitasken. Hoewel je vaak en snel wisselt ben je maar met een taak tegelijk bezig;
  • background tasking: het echte multitasken, dit lukt alleen maar bij taken met een geringe geestelijke inspanning. En dat is ook niet zo gek, lees hiervoor de literatuur op het gebied van de biologische psychologie maar, bij moeilijkere taken is het ‘technisch’ gewoon moeilijk.

0 comments ↓

There are no comments yet...Kick things off by filling out the form below.

Leave a Comment