Recensie van: Op informatiedieet

Enige weken geleden heb ik het boekje ‘Op informatiedieet’ gelezen, geschreven door Guus Pijpers (Amsterdam Business Contact, 2007)

In het boekje vergelijkt Pijpers het omgaan met (teveel) informatie met het omgaan met (teveel) voedsel. Na een paar hoofdstukken wordt deze vergelijking nogal vervelend, maar dat is wellicht een kwestie van smaak. Het boekje lijkt voor een oudere doelgroep geschreven, in het inleidende stuk schrijft Pijpers: ‘Met enige weemoed denk je terug aan vroeger. Ging alles toen langzamer, had je minder te doen?’.

Uitgangspunt van Pijpers is dat de hoeveelheid informatie op dit moment een groot probleem is. Pijpers wijt dit aan de evolutie, duizenden jaren geleden hebben we geleerd om schaarse zaken te bewaren voor slechte tijden. Dit doen we volgens Pijpers ook met informatie. En in deze tijd waarin informatie niet meer schaars is houden we aan onze verzamelgewoonten vast.

Positief aan het boekje is dat Pijpers aandacht aan het omgaan met informatie besteed. Dit is hard nodig, ons werk veranderd behoorlijk. Zo wordt er steeds meer op afstand in teams gewerkt.

Het wordt niet duidelijk voor wie de hoeveelheid informatie nu een probleem is. Pijpers onderbouwt dit niet. En het is ook strijdig met ander onderzoek. Uit onderzoek over het nemen van beslissingen blijkt dat mensen hun beslissingen vaak eerder nemen op basis van te weinig informatie in plaats van teveel informatie.

Een belangrijker kritiekpunt is de rommelige structuur van het boekje, Achtergrondinformatie en praktische tips lopen nogal door elkaar heen. Ronduit vervelend is dat Pijpers nergens bronvermeldingen gebruikt. Van een medewerker van Tias, de managementschool van de universiteit van Tilburg mag je toch wel verwachten dat hij zijn teksten onderbouwd. Uit de achterin het boekje opgenomen literatuurlijst is op te maken dat Pijpers naast populaire literatuur (‘Waarom niets onthouden en vrouwen niets vergeten’) ook gebruik maakt van wetenschappelijk onderzoek op het gebied van informatieverwerking. Maar bij het lezen van het boek is dat niet terug te vinden.

Zie bijvoorbeeld pagina 24, hier worden nogal wat cijfers genoemd. Ik vermoed dat Pijpers deze cijfers niet zelf verzint, maar ik zou graag de bronnen willen weten, om zo de waarde van de cijfers te kunnen bepalen. Je kunt je overigens afvragen wat cijfers als ‘x-mailtjes per dag’ eigenlijk zeggen. Zijn het berichten waar actie op ondernomen moet worden? En wat voor actie dan?

Een ander voorbeeld van een gebrekkige verwijzing is te vinden op pagina 49. Hier staat ‘de meeste pilers (P:’stapelaars’) geven leiding aan een heleboel filers (P: dit zijn mensen die alles archiveren), is hier onderzoek naar gedaan?

Ik kan nog wel meer voorbeelden noemen, maar ik denk dat deze voorbeelden wel duidelijk maken waar het om gaat. Moet je dit boekje kopen? Ik zou het niet doen, misschien eens lenen in de bibliotheek.