Ervaring met de pomodorotechniek

Wat heeft de pomodorotechniek mij gebracht?  Ik ben in  ieder geval veel gelijkmatiger gaan werken. Ik maak keurig de 25 minuten vol, pauzeer wat en ga weer aan de slag. Het brengt structuur. De methode zorgt ervoor dat ik minder piekt en gelijkmatiger werk. De korte pauzes tussendoor motiveren mij. Van de langere pauze geniet ik. Ik pauzeer eigenlijk meer dan voor het gebruiken van deze techniek, maar toch ben ik productiever.

De techniek helpt mij om mijn werk af te krijgen, dus veel werk te verzetten, maar de techniek helpt me ook om te pauzeren, dus minder hard te werken. En zorgt er voor dat ik niet te hard of te langzaam werk. Mijn energieniveau blijft hoger over de hele dag heen.

Heb ik dan niets te wensen? Jawel op dit moment lukt het me nog niet om voldoende tijd vrij te maken om elke dag in blokken te werken. Wanneer ik thuis werk gaat het prima, ik laat me dan niet afleiden, maar op mijn andere werkplek lukt het nog niet om me niet af te laten leiden, daar zijn ook veel meer verstoringen en heb ik veel afspraken, waar soms maar een beperkte ruimte tussen zit. Om me minder te laten afleiden werk ik steeds vaker met een koptelefoon op of zoek een lege ruimte.

Dit staat wel wat haaks op bereikbaarheid; ik probeer daar een midden in te vinden. Ook merk ik dat ik bij echt intensieve taken niet teveel blokken op een dag kan handelen,  vier blokken is het wel zo’n beetje en dan ook nog wat verspreid over de dag. Tussendoor ga ik dan wat sporten. Dat zijn dus 400 minuten waarin ik intensief werk, 6 uur en 40 minuten dus.

Wanneer je werk hebt waar veel solistisch schrijf, lees en denkwerk aan vastzit, is dit een ideale methode om structuur in je werken aan te brengen. Wanneer je veel afspraken en telefoontjes krijgt is de methode minder geschikt. Uiteraard wel voor die momenten waarop je met schrijf en leestaken bezig bent.